Bir markanın ya da kurumun toplumsal, kültürel ya da politik olarak yüksek görünürlük kazanmış bir gündeme; doğrudan o meselenin asli öznesi olmadığı halde, dikkatle seçilmiş bir dil ve zamanlamayla kendini iliştirmesi. Kısacası, gündemin içinde doğmamış bir sesin, o gündemin etrafına stratejik biçimde bağlanması.
medya
medya akışı
medya, yayıncılık, iletişim ve dijital üretim odaklı içerikler
72 eşleşen başlıkbu sayfada 8 entrydevam var
Bir markanın toplumsal, etik ya da insani bir meseleye gerçekten ilkesel bir pozisyon aldığı için değil; bu duyarlılığı kendi kimliğinin sıcak, çağdaş, vicdanlı ve paylaşılabilir bir parçasına dönüştürebildiği ölçüde görünür kılması hali. Kısacası, duyarlılığın değer olmaktan çıkıp marka tonuna entegre edilmesi.
Bir kurumun etik, toplumsal ya da insani konularda sürekli ve ilkesel bir duyarlılık göstermesi yerine; ancak kamuoyu baskısı yükseldiğinde, sosyal medya gürültüsü arttığında ya da sessiz kalmanın itibar maliyeti belirginleştiğinde aniden devreye giren hassasiyet performansı. Kısacası, duyarlılığın değer olarak değil nöbet usulüyle işletilmesi.
Bir kurumun kamuoyuna net bilgi vermek yerine, meseleyi daha az görünür, daha az anlaşılır ve daha az tartışılır hale getirecek ölçüde muğlak, yoğun, yuvarlak ve dikkat dağıtıcı bir dil kullanması. Kısacası, gerçeği doğrudan inkâr etmeden onu seçilemez hale getirme sanatı.
Bir kurumun kriz anında asıl meseleyi çözmekten çok, krizin dışarıya nasıl göründüğünü yönetmeye odaklanması. Kısacası, zararı azaltmaktan önce görüntüyü düzeltmeye girişen kurumsal refleks. En çok gecikmeli açıklamalar, özenle seçilmiş sözcükler, kontrollü yüz ifadeleri, “gereken adımlar atılmaktadır” tonundaki metinler ve dikkatle kurgulanmış görünürlük hamleleriyle kendini gösterir.
Çalışma hayatının yapısal sertliğini, çatışmalarını ve eşitsizliklerini; yumuşak, huzurlu, uyumlu ve neredeyse kır manzaralı bir insan kaynakları diliyle anlatma hali. Kısacası, işyerini gerçek gerilimlerinden arındırılmış, herkesin geliştiği, anlaşıldığı, desteklendiği sakin bir topluluk gibi resmeden kurumsal anlatı.
Bir kurumda bazı çalışanların, yaptıkları işin niteliği kadar hatta bazen ondan daha fazla, görünürlükleri, temsil kabiliyetleri, sahne rahatlıkları, sosyal medya uyumları ve kurumsal hikâyeye yakışan profilleri nedeniyle öne çıkarılması hali. Kısacası, çalışan olmanın yetmediği; biraz da şirketin vitrinine uygun bir karaktere dönüşmenin ödüllendirildiği düzen.
Bir kurumun fırsat eşitliği, şeffaf değerlendirme ve güçlü işveren markası anlatısı sunarken; içeride işe alım, terfi, proje dağılımı ve görünürlük mekanizmalarını büyük ölçüde tanıdıklık, çevre, eski ekip bağları ve güven ilişkileri üzerinden yürütmesi hali. Kısacası, kurumsal düzenin resmî olarak sistemle, gayriresmî olarak ise referansla işlemesi.
sayfa 5