Bir kurumun kriz anında asıl meseleyi çözmekten çok, krizin dışarıya nasıl göründüğünü yönetmeye odaklanması. Kısacası, zararı azaltmaktan önce görüntüyü düzeltmeye girişen kurumsal refleks. En çok gecikmeli açıklamalar, özenle seçilmiş sözcükler, kontrollü yüz ifadeleri, “gereken adımlar atılmaktadır” tonundaki metinler ve dikkatle kurgulanmış görünürlük hamleleriyle kendini gösterir.
