Çalışma hayatının yapısal sertliğini, çatışmalarını ve eşitsizliklerini; yumuşak, huzurlu, uyumlu ve neredeyse kır manzaralı bir insan kaynakları diliyle anlatma hali. Kısacası, işyerini gerçek gerilimlerinden arındırılmış, herkesin geliştiği, anlaşıldığı, desteklendiği sakin bir topluluk gibi resmeden kurumsal anlatı.
işveren markası
işveren markası akışı
evp, aday deneyimi ve çalışan deneyimi odaklı içerikler
20 eşleşen başlıkbu sayfada 8 entrydevam var
Bir kurumda bazı çalışanların, yaptıkları işin niteliği kadar hatta bazen ondan daha fazla, görünürlükleri, temsil kabiliyetleri, sahne rahatlıkları, sosyal medya uyumları ve kurumsal hikâyeye yakışan profilleri nedeniyle öne çıkarılması hali. Kısacası, çalışan olmanın yetmediği; biraz da şirketin vitrinine uygun bir karaktere dönüşmenin ödüllendirildiği düzen.
Bir kurumun fırsat eşitliği, şeffaf değerlendirme ve güçlü işveren markası anlatısı sunarken; içeride işe alım, terfi, proje dağılımı ve görünürlük mekanizmalarını büyük ölçüde tanıdıklık, çevre, eski ekip bağları ve güven ilişkileri üzerinden yürütmesi hali. Kısacası, kurumsal düzenin resmî olarak sistemle, gayriresmî olarak ise referansla işlemesi.
Adayın işe alım sürecinde yoğun ilgi, özen, hız ve sıcaklıkla karşılanıp; teklif sonrası ya da işe başladıktan kısa süre sonra bu ilginin belirgin biçimde azalması durumu. Kısacası, kurumsal cazibenin en parlak halinin tam da “ikna etme evresi”ne saklanması.
Bir kurumun neden insan kaybettiğini aslında uzun zamandır biliyor olmasına rağmen, her ayrılan çalışanın çıkış görüşmesinde bu gerçeği sanki ilk kez keşfediyormuş gibi davranması. Daha doğrusu, elde zaten yeterince veri, yeterince sinyal, yeterince tekrar eden şikâyet varken; ayrılık anını kurumsal farkındalığın başlangıç noktası gibi kurgulama alışkanlığı.
Yönetim kalitesinden çok yönetimin nasıl göründüğüne yatırım yapılan; liderliğin içeriğinden ziyade sahne dili, görünürlük, sunum estetiği ve ilham verici cümlelerle parlatıldığı kurumsal düzen. En çok şirket toplantılarında, LinkedIn paylaşımlarında, lider mesajlarında ve “vizyon buluşmaları”nda kendini belli eder. Bu başlıkta mesele, liderliğin gerçekten yön gösterip göstermemesi değil; yön gösteriyormuş gibi görünmesidir. Çünkü birçok kurumda liderlik, karar alma kalitesi, adalet, tutarlılık, hesap verebilirlik ya da ekip geliştirme becerisiyle değil; güçlü sahne hakimiyeti, doğru kelimeler, özgüvenli ton, büyük resim anlatısı ve duvara asılabilecek cümlelerle ölçülmeye başlar. Böylece liderlik bir yönetim pratiği olmaktan çıkar, bir dekor unsuruna dönüşür.
İş ilanında, kariyer sayfasında ya da işe giriş sunumlarında parlatılan, fakat gündelik çalışma hayatında ya hiç hissedilmeyen ya da kullanılması fiilen zorlaştırılan yan haklar bütünü. Kâğıt üstünde vardır, sunumlarda parlar, kurum anlatısında sıkça yer alır; ama çalışanın gerçek deneyimine ya çok cılız biçimde yansır ya da hiç yansımaz. Birçok kurumda bu haklar tanımlanır, ama kullanımı çeşitli yollarla sessize alınır. Eğitim bütçesi vardır ama onay süreci caydırıcıdır. Psikolojik destek vardır ama kimse nasıl erişeceğini bilmez. Esnek izin vardır ama ekip kültürü bunu fiilen ayıp sayar. Uzaktan çalışma imkânı vardır ama yönetici bunu sadakat testi gibi yorumlar. Böylece hak görünürde mevcuttur, deneyimde ise hayalet gibidir. İşveren markası açısından bakıldığında sessiz yan haklar çok kullanışlıdır; çünkü listelenmesi kolay, etkisi ise uzaktan büyük görünür. “Özel sağlık sigortası, wellbeing desteği, öğrenme bütçesi, hibrit model, doğum günü izni” gibi ifadeler ilanda güçlü durur. Ancak bu hakların değeri yalnızca var olmalarında değil, erişilebilir, anlaşılır ve kültürel olarak meşru olmalarında yatar. Aksi halde yan hak, çalışanın hayatını kolaylaştıran bir destek olmaktan çıkar; şirketin kendini iyi anlatma aracına dönüşür.
Haftalardır gece çalıştırılan ekibe cuma günü nefes terapisi koyunca sorunların çözüleceği yanılgısı. Şirketin çalışan iyiliğini gerçekten yapısal olarak desteklemek yerine, bunu daha çok görünür, paylaşılabilir ve sunulabilir uygulamalar üzerinden sergileme hali. En çok meditasyon uygulaması üyelikleri, nefes atölyeleri, ofiste yoga günü, “iyi yaşam” seminerleri, meyve günü, mental health week içerikleri ve parlak iç iletişim görselleri eşliğinde karşımıza çıkar. Ez cümle, wellbeing burada bir hak, bir çalışma koşulu ya da kurumsal sorumluluk olmaktan çıkar; bir vitrin düzenine dönüşür.
sayfa 1