Malinformation

Malinformation, misinformation ve disinformation'dan farklı olarak bilginin temel olarak gerçek olabileceği durumları kapsar. Ayırt edici nokta, gerçek bilginin zarar vermek için kullanılmasıdır.

Council of Europe'un information-disorder çerçevesi mal-information'ı gerçek bilgiye dayanan ancak bir kişi, kurum veya ülkeye zarar vermek amacıyla kullanılan içerik olarak tanımlar. Rapor, özellikle özel kalması gereken gerçek bilginin kamuya taşınmasını örnekler arasında gösterir.[1]

Bu üç kavram arasındaki temel ayrım şöyledir:

• Misinformation: Yanlış bilgi, zarar verme niyeti olmadan paylaşılır.
• Disinformation: Yanlış bilgi, bilerek ve zarar vermek amacıyla paylaşılır.
• Malinformation: Gerçek veya gerçeğe dayanan bilgi, zarar vermek amacıyla kullanılır.[1]

Örneğin gerçek bir özel yazışmanın bağlamından koparılarak kişinin itibarını zedelemek amacıyla yayımlanması malinformation kapsamında değerlendirilebilir. Bilginin doğru olması, kullanım biçiminin etik veya meşru olduğu anlamına gelmez.

Ancak her olumsuz gerçek bilginin yayımlanması malinformation değildir. Kamu yararı taşıyan gazetecilik, whistleblowing veya hukuka uygun şeffaflık faaliyeti ile zarar verme amaçlı kötüye kullanım aynı kefeye konmamalıdır. Niyet, bağlam, kamu yararı ve mahremiyet birlikte değerlendirilmelidir.

Malinformation ile Dezenformasyon arasındaki ayrımı korumak özellikle önemlidir. Kurum hakkında doğru fakat olumsuz bir haber yayımlandığında bunu dezenformasyon veya malinformation diye etiketlemek doğru değildir. Eleştirel gazetecilik ve gerçek bilgi, yalnız kurum açısından rahatsız edici olduğu için information disorder sayılmaz.

Malinformation bazen kişisel veri, hack-and-leak operasyonu, doxxing veya mahrem içerik sızıntılarıyla kesişebilir; fakat bu konular ayrıca hukuk, veri koruma ve siber güvenlik çerçevesi gerektirebilir.

MedyaBudur açısından malinformation kavramı, itibar risklerinde “yanlış bilgi” refleksinden kaçınmaya yardımcı olur. Service 08 bilginin kaynağını, bağlamını ve yayılımını; Service 07 ise gerçek bir bilginin zarar verici bağlamda kullanıldığı durumda iletişim riskini ve yanıt seçeneklerini değerlendirebilir. Hukuki mahremiyet veya veri ihlali değerlendirmesi iletişim hizmetinin dışındadır.