Psikolojik Güvenlik

Psikolojik güvenlik, “herkesin her konuda rahat olması” veya ekipte hiç gerilim yaşanmaması değildir. Amy Edmondson'ın geliştirdiği kavram, özellikle iş ortamında kişilerarası risk almanın güvenli olduğuna ilişkin ortak inançla ilgilidir. İnsanlar soru sormanın, yanlışını kabul etmenin, itiraz etmenin veya yeni bir fikir önermenin aşağılanma ya da cezalandırılma riski yaratmadığını hissettiğinde konuşma olasılıkları artar.[1][2]

Bu nedenle psikolojik güvenlik ile düşük performans beklentisi birbirine karıştırılmamalıdır. Güvenli bir ortamda yüksek standartlar, hesap verebilirlik ve açık geri bildirim birlikte var olabilir. Kavram, hataların görmezden gelinmesini değil; sorunların saklanmadan konuşulabilmesini destekler.

Psikolojik güvenlik ile çalışan bağlılığı da aynı şey değildir. Bir çalışan kurumuna bağlı hissedebilir ama yöneticisine itiraz etmekten çekinebilir. Tersine, bir ekipte açık konuşma mümkün olabilir fakat çalışanların kurumla uzun vadeli bağlılığı düşük olabilir.

Psikolojik güvenlik ile çalışan sesi arasında güçlü ilişki vardır. Çalışanların görüş bildirebilmesi için yalnızca kanal sunmak yetmez; konuşmanın kariyer, itibar veya sosyal ilişki açısından tehlikeli görülmemesi gerekir. Bu nedenle iletişim kanalları ile gerçek konuşma ortamı birlikte değerlendirilmelidir.

Kurum içi iletişimde çalışanlardan geri bildirim istemek kolay, eleştirel veya rahatsız edici geri bildirime gerçekten alan açmak daha zordur. Psikolojik güvenlik, employee listening ve çalışan sesi mekanizmalarının neden bazen yüksek katılım üretmediğini anlamada temel kavramlardan biridir.